Wim Wenders'in 1974 yapımı 'Alice in the Cities' (Alice Şehirlerde), Yeni Alman Sineması'nın önemli örneklerinden biridir. Film, Amerika'da bir gazetecilik görevi için bulunan ve bir türlü yazamama sıkıntısı çeken Alman gazeteci Philip Winter'ın hikayesini anlatır. New York'ta dönüş uçağını beklerken, tesadüfen tanıştığı bir kadın ve onun dokuz yaşındaki kızı Alice'in hayatına girer. Kadın, kızını bir süreliğine Philip'e emanet ederek ortadan kaybolunca, ikili birlikte Avrupa'ya dönmek ve Alice'in büyükannesini bulmak zorunda kalır.

Rüdiger Vogler'in canlandırdığı Philip karakteri, modern hayatın yabancılaşması ve iletişimsizliği içinde bocalarken, Yella Rottländer'ın oynadığı küçük Alice ise saf ve direkt dünyasıyla ona yeni bir bakış açısı kazandırır. Wenders'in minimalist ve gözlemci yönetmenliği, siyah-beyaz görüntülerle birleşerek, yolculuğun, tesadüfi karşılaşmaların ve insan bağlarının şiirsel bir portresini çizer. Film, diyaloglardan çok sessiz anlara, manzaralara ve karakterlerin birbirini anlama çabasına odaklanır.

'Alice in the Cities', sadece bir yol filmi değil, aynı zamanda yetişkinlik ile çocukluk, sorumluluk ile özgürlük, Amerika ile Avrupa arasındaki karşıtlıkları da araştıran derinlikli bir yapımdır. Wenders'in 'Yol Üçlemesi'nin ilk filmi olarak kabul edilir ve onun karakteristik temalarının ilk işlenişlerinden biridir. Sakin temposuna rağmen son derece sürükleyici olan bu filmi izlemek, samimi ve dokunaklı bir insanlık hikayesine tanık olmak demektir. Sinema tarihindeki önemli yol filmlerinden biri olan 'Alice in the Cities', izleyiciye huzursuz bir modern dünyada insanı insan yapan bağları düşünme fırsatı sunar.