Guillermo del Toro'nun yönetmenlik koltuğuna oturduğu ilk uzun metrajlı film olan Cronos, 1992 yılında izleyiciyle buluştu ve del Toro'nun kendine özgü karanlık fantastik dünyasının ilk ipuçlarını sundu. Film, 16. yüzyılda bir simyacı tarafından yaratılan ve dört yüz yıl sonra antikacı Jesús Gris ile torunu Aurora'nın eline geçen gizemli 'Cronos' cihazının etrafında dönen sıra dışı bir hikâyeyi anlatıyor. Bu kadim nesne, kullanıcısına ölümsüzlük vaat ederken, beraberinde kan, şiddet ve yıkım getiren korkunç bir bedel talep ediyor.

Federico Luppi'nin canlandırdığı yaşlı antikacı Jesús Gris, cihazın sırrını keşfettikçe fiziksel ve ruhsal bir dönüşüm geçirir. Ron Perlman ise zengin ve hasta iş insanı De la Guardia'nın acımasız yeğeni Angel'ı oynayarak filmin tehditkar atmosferine büyük katkı sağlar. Del Toro, bu filmde daha sonraki çalışmalarının (Pan'ın Labirenti, Şekil Suyu) imzası haline gelecek olan unsurları ustaca işler: grotesk güzellik, mitolojik referanslar, masalsı anlatımın korku ile harmanlanışı ve insan doğasının açgözlülüğüne dair keskin gözlemler.

Cronos, sıradan bir vampir hikâyesi olmanın çok ötesinde, ölümsüzlük arzusunun, aşkın, aile bağlarının ve fedakarlığın derinlemesine incelendiği benzersiz bir filmdir. Görsel estetiği, pratik efektleri ve hüzünlü müzikleriyle izleyiciyi içine çeken bu kült eser, Guillermo del Toro hayranları ve farklı türleri harmanlayan sinemaseverler için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. 1992 Cannes Film Festivali'nde Altın Kamera ödülü alan film, Latin Amerika fantastik sinemasının kilometre taşlarından biridir.